Versie 3: de toekomst van software-integratie in de zorg?

Binnen de zorg-ICT is vrijwel iedereen bekend met het bestaan van HL7, de standaard voor gegevensuitwisseling in de zorg. In vrijwel alle Nederlandse ziekenhuizen draaien HL7-koppelingen om systemen van verschillende leveranciers 'met elkaar te laten praten'. Daarbij wordt op dit moment gebruik gemaakt van een van de dialecten van Versie 2.

Inmiddels wordt al sinds enkele jaren gewerkt aan de ontwikkeling van de volgende generatie. HL7 heeft zich altijd gaandeweg verder ontwikkeld. Bij Versie 3 is echter geen sprake van evolutie maar van revolutie in de methodiek; er is een complete set gegevens- en procesmodellen voor de zorg ontworpen, die de basis vormt voor alle communicatie. Dat betekent dat in Versie 3 meer gebeurt dan alleen het uitwisselen van gegevens tussen applicaties. De standaard legt straks ook in hoge mate het gedrag van die applicaties vast, althans voor zover er sprake is van interactie met de buitenwereld. Elke leverancier blijft vrij om slimme software te maken, maar het gedrag naar buiten toe ligt vast in zogenaamde 'applicatierollen'.

Wanneer de leverancier voldoet aan deze applicatierollen, bestaat bij een implementatie direct duidelijkheid over de koppelbaarheid van verschillende systemen. Als de juiste rollen vervuld worden, wordt interfacing in principe een kwestie van plug-and-play. Zorginstellingen kunnen in theorie eigen user interfaces schrijven op de voorgedefinieerde input en output.

Versie 3 is volledig gebaseerd op toepassing van XML als verpakkingsvorm, waardoor het prima aansluit bij moderne standaardtools. De officiële standaard is pas volgend jaar gebruiksklaar. De grote vraag is dan welke zorginstellingen en softwareleveranciers Versie 3 gaan toepassen. De opbouw van een landelijk EPD kan haast niet zonder!

Tom de Jong, Co-voorzitter Technische Commissie HL7 Nederland